مشکلات و بیماری های زانو

آسیب های عضلات همسترینگ ،علائم ، تشخیص و درمان

آسیب های عضلات همسترینگ

 

آناتومی

عضلات همسترینگ شامل سه عضله می باشند که در پشت ران قرار دارند. این سه عضله عبارتند از:

 

  1. عضله دو سر ران Biceps Femoris: این عضله در خلف و خارج ران قرار دارد و شامل یک سر بلند (Long Head) و یک سر کوتاه (Short Head) می باشد.
  2. عضله سمی تاندینو Semitendinosus: که در خلف و داخل ران قرار دارد. (سطحی)
  3. عضله سمی ممبرانو Semimembranosus: این عضله در خلف و داخل ران زیر عضله سمی تاندینو قرار دارد. (عمقی)

 

آناتومی عضلات همسترینگ
آناتومی عضلات همسترینگ

 

عضلات سمی ممبرانو، سمی تاندینو و سر بلند عضله دو سر، در بالا از پایین ترین قسمت استخوان هیپ، که به آن توبروزیته ایسکیوم Ischial tuberosity  می گویند و سر کوتاه عضله دو سر از سطح پشتی استخوان ران شروع می شوند.

عضله دو سر ران به قسمت خارجی سر استخوان فیبولا و کندیل خارجی استخوان تیبیا متصل شده و عضلات سمی ممبرانو و سمی تاندینو به بالا و داخل استخوان تیبیا اتصال می یابند.چون این سه عضله نزدیک به هم قرار گرفته و تقریبا کار یکسانی انجام می دهند به مجموعه آنها یک نام یعنی عضلات همسترینگ می گویند.

 

 آسیب های عضلات همسترینگ

  • آسیب های عضلات همسترینگ مانند کشیدگی عضلات همسترینگ در ورزشکاران (بیشتر در ورزش هایی مانند دو، فوتبال، بسکتبال) شایع بوده و می تواند بسیار دردناک باشد.
  • آسیب های همسترینگ می تواند به صورت کشیدگی خفیف عضله که به راحتی درمان می شود، پارگی قسمتی از عضله و یا پارگی کامل عضله که بهبود آن ماه ها زمان می برد، رخ دهد.
  • بیشتر آسیب های همسترینگ در قسمت ضخیمتر و میانی عضله و یا در محلی که فیبرهای عضلانی به فیبرهای تاندون متصل می شوند رخ می دهد.
  • در آسیب های شدیدتر همسترینگ تاندون ممکن است کاملا از استخوان جدا شود و یا حتی قسمتی از استخوان را همراه خود بکند. که به آن شکستگی کندگی (avulsion) گفته می شود.
کنده شدن تاندون همسترینگ از استخوان

 

آسیبب های همسترینگ معمولا هنگامی رخ می دهند که عضله در حالتی که منقبض است، کشیده شود. (eccentric contraction) این اتفاق در دویدن با سرعت بالا (Sprinting) می تواند رخ دهد.

 

در هنگام دویدن با سرعت بالا (sprinting) هنگامی که عضله همسترینگ منقبض است کشیده می شود.

 

علل آسیب های عضلات همسترینگ

ریسک فاکتور هایی که می توانند احتمال آسیب های عضلات همسترینگ را افزایش دهند عبارتند از:

  1. سفتی عضلات: سفتی عضلات احتمال کشیدگی و آسیب های همسترینگ را افزایش می دهد. انجام حرکات کششی از احتمال آسیب های همسترینگ می کاهد.
  2. ناهماهنگی عضلات: زمانی که یک گروه عضلانی از گروه عضلانی مقابل بسیار قویتر باشد احتمال کشیدگی عضله افزایش می یابد. برای مثال عضلات چهار سر ران که جلوی ران قرار دارند معمولا از عضلات همسترینگ که پشت ران قرار دارند قوی تر هستند. و در هنگام فعالیت های ورزشی عضلات همسترینگ زودتر خسته شده که این خستگی می تواند منجر به کشیدگی عضلات همسترینگ شود.
  3. ضعف عضلات: اگر عضلات ضعیف باشند تحمل کمتری نسبت به فشار تمرین های ورزشی دارند و در نتیجه آسیب به عضلات شایع تر می باشد.
  4. خستگی عضلات: خستگی باعث کاهش قابلیت جذب شوک و انرژی توسط عضله می شود. در نتیجه احتمال آسیب عضله افزایش می یابد.
  5. نوع فعالیت: ورزش هایی که ریسک بالاتری برای آسیب همسترینگ دارند عبارتند از: دویدن، فوتبال، بسکتبال. همچنین ورزشکاران مسن و ورزشکاران جوان در حال رشد برای آسیب های عضلات همسترینگ مستعدتر هستند.

علائم آسیب های عضلات همسترینگ

  1. درد شدید در پشت ران که باعث توقف فعالیت می شود.
  2. تورم در پشت ران از چند ساعت بعد از آسیب
  3. کبودی در پشت ران و پشت زانو

      کبودی در پشت ران و زانو
  1. ضعف در عضلات همسترینگ

 

تشخیص

پس از گرفتن شرح حال و معاینه بیمار می توان از روش های تصویر برداری زیر استفاده نمود:

  1. X-ray: به کمک گرافی ساده می توان شکسنگی کندگی Ischial tuberosity (جدا شدن تکه ازاستخوان همراه تاندون همسترینگ) را تشخیص داد.
نمای گرافی ساده از شکستگی کندگی Ischial tuberosity و جدا شدن تاندون همسترینگ

 

  1. MRI: MRI می تواند تصویر خوبی از بافت های نرم مانند عضله را نشان دهد. در نتیجه می تواند به تایید تشخیص آسیب همسترینگ و شدت آن کمک کند.

 

نمای MRI T2 از کنده شدن تاندون همسترینگ از Ischial tuberosity

 

درمان

درمان آسیب های خفیف همسترینگ مانند کشیدگی هایی که منجر به پاره شدن عضله نشده اند معمولا به صورت غیر جراحی می باشد. درمان های غیر جراحی هبارتند از:

  1. استراحت: از ادامه فعالیت های ورزشی باید اجتناب کرده و همچنین برای جلوی گیری از وزن گذاری روی اندام آسیب دیده از عصای زیر بغلی استفاده گردد.
  2. کمپرس سرد: روزانه چندین مرتبه کمپرس سرد هر بار به مدت 20 دقیقه به کاهش التهاب و درد کمک می کند.
  3. باند کشی: استفاده از باند کشی از تورم بیشتر جلوگیری می کند.
  4. بالا قرار دادن اندام تحتانی: بهتر است هنگام استراحت اندام تحتانی بالاتر از بدن (بالاتر از سطح قلب) قرار داده شود.
  5. فیزیوتراپی: فیزیوتراپی می تواند به افزایش قدرت عضلات همسترینگ و برگرداندن محدوده حرکت طبیعی به بیمار کمک می کند.

 

درمان جراحی

درمان جراحی معمولا در موارد پارگی کامل عضلات همسترینگ و یا در صورت شکستگی کندگی محل اتصال تاندون همسترینگ با استخوان انجام می شود.

در جراحی شکستگی کندگی، عضله همسترینگ به محل طبیعی خود کشیده شده و بافت اسکار ایجاد شده در محل آسیب، خارج می گردد. سپس تاندون به کمک بخیه های مخصوص به محل طبیعی خود روی استخوان متصل می شود.

 

اتصال دوباره تاندون همسترینگ به Ischial tuberosity

 

همچنین در جراحی پارگی کامل عضلات همسترینگ دو طرف پارگی به کمک بخیه به هم متصل می گردند.

 

همراهان عزیز برای مشاهده  همسترینگ صدا دهنده ،علائم ، تشخیص و درمان کلیک کنید.

همراهان عزیز برای مشاهده مشکلات و بیماری های زانو   کلیک کنید.


دکتر مهران سلیمانها:

متخصص ارتوپدی – فوق تخصص جراحی زانو در رشت

دکتر مهران سلیمانها

متخصص ارتوپدی – فوق تخصص جراحی زانو دانشیار گروه ارتوپدی دانشگاه علوم پزشکی گیلان عضو انجمن جراحان زانو و آسیب های ورزشی

نوشته های مشابه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

دکمه بازگشت به بالا