استئوتومی مضاعف (double osteotomy)
بیشتر موارد جراحی های استئوتومی در ناحیه پروگزیمال تیبیا (۷۰ %) و دیستال فمور(۱۰-۵ %) انجام می شوند ، در برخی موارد پیچیده ، هنگامی که استئوتومی در یک سطح (در بالا یا زیر مفصل زانو) به طور مناسب ناهنجاری را برطرف نکند ، ممکن است برای حل مشکل به ترکیبی از هر دو روش […]
بیشتر موارد جراحی های استئوتومی در ناحیه پروگزیمال تیبیا (۷۰ %) و دیستال فمور(۱۰-۵ %) انجام می شوند ، در برخی موارد پیچیده ، هنگامی که استئوتومی در یک سطح (در بالا یا زیر مفصل زانو) به طور مناسب ناهنجاری را برطرف نکند ، ممکن است برای حل مشکل به ترکیبی از هر دو روش نیاز داشته باشیم که تحت عنوان استئوتومی مضاعف (double osteotomy) نامیده می شود.
استئوتومي ديستال فمور و پروگزیمال تيبيا (double osteotomy)
در موارد دفرميتي همزمان قسمت پروگزيمال و دیستال اندام امكان اصلاح كامل با يك سطح استئوتومي وجود ندارد.
مفصل هيپ، زانو و مچ پا ارتباط عملكردي نزديكي با هم دارند و بدراستايي (Mal alignment) در يكي از مفاصل بزرگ تحمل كننده ی وزن مي تواند باعث اختلال كاركردي در ساير مفاصل شود. همچنین مطالعات بيومكانيك نشان داده اند كه دفرميتي والگوس و واروس باعث افزايش بار مفصل تيبيوفمورال در مديال و لترال مي شود. به طور كلي اهداف اصلی این جراحی صرف نظر از نوع استئوتومي ( بالاي تيبيا، پايين فمور يا هر دو )، اصلاح بدشكلي و تغيير زاويه مفصل زانو (joint obliquity) ، جلوگيري از پيشرفت تخريب كمپارتمان زانو ، اصلاح راستاي کلی اندام تحتانی و طبيعي شدن محور مكانيكي اندام می باشد.
این جراحی می تواند با تسکین درد و بازگرداندن عملكرد زانو مشکلات تحرک را بهبود دهد، از آسیب بیشتر مفصل زانو جلوگیری کند و خطر بروز علائم شدیدتر را کاهش دهد. علاوه بر این، در بيماراني كه فعاليت جسمي قابل توجهي دارند يا جوان هستند، نتايج طولاني مدت چشمگيري دارد و نياز آنها به تعويض مفصل زانو را به ميزان زيادي به تأخير مي اندازد.
برای مشخص کردن اینکه استئوتومي مضاعف به طور دقيق برای چه بيماراني با چه مقدار واروس مناسب است ، لازم است زانو به دقت مورد بررسی قرار گیرد و ارزیابی دقيقی از میزان انحراف سطح مفصلی ، محل اصلي دفورميتي و عوامل دخيل در ايجاد آن صورت گیرد.
اگر استئوتومي در محل مناسب صورت نگيرد، محور مكانيكي اندام اصلاح مي شود ولي در مفصل زانو شيب ايجاد مي گردد.
موارد اندیکاسیون جراحی استئوتومي در دو سطح ديستال فمور و پروگزیمال تيبيا (double osteotomy) عبارتند از:
- بدراستايي شديد اندام در فمور و تیبیا
- موارد شديد واروس بيش از 10درجه
- بيماران داراي ژنوواروم همراه با خم شدگی (Bowing) قسمت مياني تيبيا
- بيماران داراي افزايش زاويه ي LDTA ( Distal tibial angle)
- درمان دفرميتي ها ي پيچيده در بيماران دچار بيمار يهاي متابوليك و نيز در بيماران دچار استئوژنز ايمپرفكتا
استئوتومي در دو سطح نسبت به استئوتومی پروگزیمال تیبیا و یا دیستا فمور ، داراي مشكلات تكنيكي و عوارض بيشتر است . این عوارض ممکن است شامل مواردی همچون كاهش دامنه حرکت زانو باشد.
