استئوتومی پروگزيمال تيبيا به روش open wedge

استئوتومی پرو گزيمال تيبيا یا یا استئوتومی فوقانی تیبیا ((HTO) High Tibial Osteotomy) درمانی مناسب در بسیاری از بیماران دچار استئوآرتريت كمپارتمان داخلي زانو ، بیمارانی که دچار آسیب لیگامانی مزمن PLC (ساختمان های تشکیل دهنده قسمت خارجی و خلفی زانو) و ژنوواروم (پای پرانتزی) هستند مفید می باشد.

هدف این روش جراحی كاهش درد بيمار ، جلوگيری از سير پيشرونده استئوآرتريت يك طرفه زانو و تخريب كمپارتمان داخلي زانو ، اصلاح بدشكلی و عدم هم ترازی اندام تحتاني ناشي از تغيير زاويه زانو و در نهایت بهبود عملكرد فيزيكی مفصل زانو است.

پای پرانتزی

استئوتومی پروگزيمال تيبيا در بيمارانی كه فعاليت فيزيكی قابل توجهی دارند يا جوان هستند ، نتايج طولانی مدت چشمگيری دارد و نياز آنها به تعويض مفصل را به ميزان زيادی به تأخير می اندازد.

انتخاب صحيح روش استئوتومی يكی از مهمترين عوامل مؤثر بر دستیابی نتيجه مطلوب است، بنابراین شناخت دقيق معيارهای اين انتخاب حائز اهميت است.

روش های استئوتومی پروگزیمال تیبیا

به طور کلی عواملی که باعث بروز نتايج نامطلوب در جراحی استئوتومی می شوند عبارتند از:

• بد شكلی و اروس بيشتر از 10 درجه
• ناپايداری رباط ها
• صدمات همراه منيسك
• شاخص توده بدنی بيش تر از 10 درصد استاندارد
• سن بالاتر از 50 سال در زمان عمل جراحی
• استئوآرتريت كمپارتمان خارجی همزمان
• تخريب وسيع كمپارتمان داخلی

استئوتومی باز پروگزيمال تيبيا

استئوتومی باز پروگزيمال تيبيا يا گوه اي داخلي (open wedge high tibial osteotomy) شامل استئوتومی قسمت پروگزيمال تيبيا، بالاتر از توبروزيته تيبيا، در سمت داخلی آن و تعبيه يك تكه گرافت استخوانی به شكل گوه برای پر نمودن فاصله و سپس ثابت كردن آن است.

open wedge high tibial osteotomy

روش استئوتومی باز پروگزيمال تيبيا يا گوه ای داخلی در سال های اخير بیشتر مورد توجه پزشکان قرار گرفته است و حتی برخی آن را بر روش بسته ارجح مي دانند. اين روش استئوتومی ساده تر است ، ثابت كردن داخلی تيبيا مشكلات و محدوديت های ثابت كردن خارجی متعاقب جراحی تيبيا را در پی ندارد، كم ترين آسيب را به استخوان تيبيا وارد مي كند ، به علت عدم نياز به انجام استئوتومی فيبولا ، احتمال آسيب به عصب پرونئال را كاهش می دهد و نسبت به روش بسته موجب پايدار شدن چشمگير رباط جانبي داخلی می شود.

عوارض

البته، عمل استئوتومی باز عوارض نامطلوبی چون احتمال كلاپس بافت جايگذاری شده و در پی آن به هم خوردن محورهای تصحيح شده اندام تحتانی، عدم جوش خوردن استخوان و عوارض پس از عمل ناحيه ای كه از آن پيوند استخوانی برداشت شده را دارد.