جراحی های ترمیمی مفصل زانو

جراحی های ترمیمی مفصل زانو

آرتروز زانو (استئوآرتریت زانو) یکی از بیماری های  تحلیل برنده ی مفاصل است که منجر به ناتوانی بیماران می شود. این عارضه با تخریب غضروف مفصلی، تغییرات در استخوان زیر غضروف و بافت نرم همراه است و باعث  درد، تورم و محدودیت حرکت در فرد می شود.

در موارد پیشرفته آرتروز زانو معمولا جراحی تعویض کامل مفصل زانو توصیه می شود، ولی باید به این نکته مهم توجه داشته باشیم که علیرغم اینکه جراحی تعویض کامل مفصل زانو برای اکثر بیماران نتایج امیدوارکننده‌ای داشته است، همیشه هم بهترین پاسخ برای درمان آرتروز نیست. در سال‌های اخیر، تکنیک‌های حفظ و ترمیم مفصل این امکان را فراهم کرده‌اند که افراد انجام جراحی تعویض مفصل را تا حد ممکن به تعویق بیندازند.

به‌طور کلی، این تکنیک ها و جراحی های ترمیمی مفصل زانو برای بیمارانی انجام می‌شوند که نواحی محدود و مشخصی ازمفصل  زانوی آنها دچارآسیب شده باشد، افراد دچار خارهای استخوانی که دامنه حرکت آن‌ها را کاهش داده، یا هر وضعیت دیگری داشته باشند که در آن تعویض کامل مفصل به دلیل سن، سطح فعالیت یا وزن بیمار توصیه نمی‌شود.

جراحی های ترمیمی مفصل زانو

جراحی آرتروسکوپی زانو: شایعترین نوع جراحی حفظ مفصل است. در این شرایط، ممکن است لازم باشد تمام عوامل ایجادکننده درد در زانو به طور کامل برداشته شوند که می تواند شامل برداشتن سینوویوم تحریک شده، آزادسازی بافت اسکار و انقباض ها، برداشتن زوائد استخوانی مزاحم و تلاش برای بهبود حرکت بیمار در هر دو مفصل پاتلوفمورال و تیبیوفمورال باشد. جراحی آرتروسکوپی زانو به ویژه در بیماران دچار جابه جایی کشکک و نیز برای بازیابی کامل اکستنشن زانو انجام می شود.

جراحی ارتروسکوپی زانو

سایر انواع جراحی های حفظ مفصل می توانند اختصاصی تر باشند که شامل درمان نواحی موضعی آرتروز میکروفرکچر، پیوند غضروف و استخوان (autogenous osteochondral transfer) است. این موارد می توانند همراه یا بدون استئوتومی پروگزیمال تیبیا یا دیستال فمور ، یا پیوند منیسک انجام شوند. همه این موارد به عنوان «جراحی های ترمیمی مفصل» در نظر گرفته می شوند، اما معمولاً در بیمارانی توصیه می شوند که معاینه کامل بالینی، بررسی رادیوگرافیک و اسکن MRI انجام داده باشند و پزشک معالج مناسب بودن این روش های درمانی را برای این بیماران تشخیص داده باشد.

جراحی پیوند غضروف و استخوان- autogenous osteochondral transfer

جراحی میکروفرکچر زانو

پروتکل توانبخشی پس از عمل جراحی ترمیم مفصل

جراحی آرتروسکوپی حفظ و ترمیمی مفصل زمانی بسیار مؤثر است که با یک برنامه توانبخشی مناسب پس از عمل همراه باشد. این برنامه توانبخشی معمولا بر فیزیوتراپی روزانه به مدت ۱ تا ۲ هفته پس از جراحی تمرکز دارد تا اطمینان حاصل شود بیمار دامنه حرکتی خود را حفظ می کند، عضلاتش دوباره فعال می شوند و توصیه هایی برای کاهش تورم پس از عمل انجام می شود. کنترل ورم زانو به ویژه مهم است زیرا این امر می تواند باعث آتروفی عضله چهارسر، افزایش درد و محدودیت حرکت شود.

به طور کلی، نتایج جراحی های ترمیم و حفظ مفصل زانو به شدت به همکاری بیمار با فیزیوتراپیست پس از جراحی بستگی دارد. یک برنامه توانبخشی مناسب برای دستیابی به حداکثر نتایج پس از این نوع جراحی ضروری است. در واقع، اگر بیمار نتواند در چنین برنامه درمانی شرکت کند، ما معمولاً انجام جراحی آرتروسکوپی حفظ مفصل را توصیه نمی کنیم زیرا بیمارانی که تمرینات  فیزیوتراپی شرکت نمی کنند، اغلب دچار بازگشت سفتی، ایجاد اسکار و آتروفی عضلانی می شوند.