زمان خارج سازی تجهیزات ارتوپدی از بدن

تجهیزات تثبیت کننده ارتوپدی در درمان بسیاری از شکستگی ها و جراحی های ترمیمی کاربرد وسیعی دارند.

بسیاری از موارد شکستگی های همراه با جابجایی استخوان با عمل جراحی درمان می شوند و در اغلب آنها از تجهیزات تثبیت کننده (ایمپلنت) داخلی، خارجی و یا داخل کانال استخوانی به منظور ثابت کردن و تنظیم جایگاه استخوان استفاده می شود.

نیل اینترامدولاری تیبیا

تثبیت شکستگی توسط پیچ و پلاک

تثبیت شکستگی توسط اکسترنال فیکساسیون

پزشک معالج در مورد نوع و جنس ایمپلنت های ارتوپدی بکار برده شده برحسب نوع عارضه، سن بیمار ، محل کارگذاری و  … تصمیم گیری می کند.

سرنوشت تجهیزات ارتوپدی بکار رفته در بدن بیماران

• برخی تجهیزات تا آخر عمر فرد ، در بدن وی باقی می ماند

این نوع تجهیزات یا طوری طراحی شده اند که پس از مدتی در بافت های بدن جذب و جایگزین می گردد و یا خود جایگزین قسمتی از استخوان و یا بافت بدن شده اند، مانند پیچ های قابل جذب ، پیچ هایی که برای نگهداری اتصال تاندون یا رباط بکار می روند و یا پروتزهای تعویض مفصل

تعویض کامل مفصل زانو

• در مورد سایر ایپلنت ها مانند پیچ و پلاک و میله های داخل کانال استخوانی (نیل اینترامدولی) برحسب محل بکار رفته و نیز سن فرد تصمیم گیری می شود

برحسب سن فرد ، مدت زمان خارج سازی وسیله متفاوت است:

• از جمله مواردی که حتماً توصیه شود ایمپلنت برداشته شود در کودکان است ( در اطفال ممکن است کمتر از شش ماه ، تجهیزات بکار رفته خارج شود)
• در بالغین متوسط زمان خارج سازی وسیله دو سال می باشد
• در افراد مسن بدلیل خطرات ناشی از جراحی مجدد ، تا حد امکان نیاز به خارج سازی ایمپلنت نمی باشد

ایمپلنت هایی که قسمت اعظم آنها در خارج از بدن انسان قرار دارند عموما بعد از جوش خوردن شکستگی خارج می شوند.

• در اغلب موارد، تثبیت قطعات کوچک استخوان و یا در اطراف مفاصل (بخصوص در شکستگی های دست) از پین استفاده می شود. گاهی اوقات بعد از جراحی سر پین در خارج از پوست باقی می ماند و پس از گذشت چند هفته که قطعات شکسته شده به اندازه کافی به یکدیگر می چسبند پین ها در کلینیک توسط پزشک ارتوپد ، بدون درد و بدون نیاز به جراحی خارج می شوند.

پین گذاری در شکستگی دیستال رادیوس

تثبیت شکستگی با پین گذاری

• اکسترنال فیکساتور ها معمولا بعد از گذشت چند هفته تا چند ماه توسط پزشک معالج و در کلینیک بدون نیاز به بیهوشی خارج می شوند.

اکسترنال فیکساتور

• در مواردی که برای تثبیت تنها از پیچ در داخل استخوان ها استفاده شده باشد، معمولا نیازی به خارج شدن نداشته و می توانند تا آخر عمر بدون ایجاد مشکلی در بدن باقی بمانند. بعضی از پیچ ها هم بطور موقت گذاشته می شوند و بعد از مدتی باید خارج شوند. در مواردی که سر پیچ زیر پوست باشد و بیمار را اذیت کند ممکن است نیاز به خارج کردن آن باشد.

تثبیت شکستگی با استفاده از پیچ داخل استخوانی

• از پلاک ها برای بی حرکت کردن شکستگی های بازو، ساعد، لگن، ران و ساق استفاده می شود. باقی ماندن پلاک در اندام به مدت زیاد موجب پوکی استخوان می شود، این پدیده بخصوص در ران و ساق دیده می شود و در اندام فوقانی روند پوکی استخوان در زیر پلاک صورت نمی گیرد. بنابراین تمام پلاک های ران و ساق بعد از اینکه شکستگی آنها جوش خورد و محکم شد باید خارج شوند. این زمان معمولا بین یک و نیم تا دوسال است. پس از این مدت پزشک جراح از استخوان عکس برداری می کند و اگر تشخیص داد که شکستگی به اندازه کافی محکم شده و دیگر نیازی به پلاک ندارد باید آن را از بدن خارج کرد.

استفاده از پیچ و پلاک در تثبیت شکستگی

پلاک های بازو یا ساعد حتی بعد از جوش خوردن شکستگی نیازی به خارج شدن ندارند. در این موارد، به دلیل نزدیک بودن پلاک و عصب اندام ، در موقع خارج کردن پلاک ممکن است به عصب اندام آسیب برسد ، بنابراین بطور کلی در اندام فوقانی تا حد امکان بهتر است مجددا دستکاری و سعی در خارج سازی وسیله نگردد مگر در شرایط خاص و یا مواردی که فرد ورزش های سنگین و ضربه ای ( مانند ورزش های رزمی ) انجام دهد که در این افراد بهتر است پلاک های بازو و ساعد هم خارج شوند.

سایر مواردی که لازم است ایمپلنت ارتوپدی خارج شود عبارتند از:

• فشار موضعی پیچ و پلاک

مواردی قسمتی از ایمپلنت از استخوان بیرون زده و برجسته باشد و این بیرون زدگی زیر پوست لمس شده و بیمار را اذیت کند یا باعث فشار بر روی مفصل کناری یا عروق و اعصاب یا تاندون ها یا عضلات اطرافش شده و مانع کارکرد مناسب آنها شود .

• جابجا شدن پلاتین
• عفونت محل جراحی