بیماری بلانت نوجوان

بیماری بلانت  (Tibia Vara) Blount Disease که به عنوان تیبیا وارا نیز شناخته می شود، با خم شدن (یک طرفه یا دو طرفه) و اختلاف طول در اندام تحتانی مشخص می شود.

بلانت 2 نوع دارد: نوزادی (شروع زودرس) که معمولاً بین 2 تا 5 سالگی دیده می شود و نوجوانی (شروع دیررس) که بعد از 10 سالگی رخ می دهد. تقریباً 80 درصد موارد شروع زودرس و 50 درصد موارد دیررس دوطرفه هستند.

بیماری بلانت نوجوانان یک ناهنجاری پیچیده و اختلال رشدی چند عاملی در ناحیه پروگزیمال تیبیا است که منجر به دفرمیتی و تغییر شکل در اندام تحتانی می شود و عدم درمان به موقع می تواند منجر به عوارض طولانی مدت و اختلال عملکردی و شروع زودرس آرتروز شود.

در بلانت نوجوان نسبت به بلانت کودکان احتمال ابتلا به ناهنجاری استخوان ران بیشتر است ، شیوع کمتری دارد و احتمال یک طرفه بودن بیشتر است.

علائم بلانت نوجوان

• علامت مشخصه تغییر شکل ژنو واروم است
• یک برآمدگی استخوانی غیر حساس را می توان در امتداد جنبه داخلی پروگزیمال تیبیا لمس کرد که نشان دهنده متافیز داخلی تیبیای تغییر شکل یافته است.
• بلانت نوجوان معمولا یک طرفه است (در مقایسه با بلانت نوزادان)
• اختلاف طول اندام ثانویه به تغییر شکل
• شلی خفیف تا متوسط رباط جانبی داخلی

تشخیص بلانت نوجوان

تشخیص بالینی با وجود ناهنجاری ژنوواروم انجام می شود و با افزایش زاویه متافیزال-دیافیز از طریق رادیوگرافی تأیید می شود.

رادیوگرافی ایستاده هر دو اندام تحتانی بیشترین اطلاعات را در مورد این عارضه ارائه می‌دهد.

بلانت نوجوان

درمان بلانت به طور کلی بسته به شدت تغییر شکل و میزان رشد باقی مانده فرد دارد.

برخلاف درمان محافظه کارانه (استفاده از بریس) در بلانت نوزادان ، درمان غیر جراحی برای نوع دیررس بعید است موفقیت آمیز باشد و درمان همیشه جراحی است.

اصلاح جراحی مبتنی است بر شدت تغییر شکل و رشد بیمار و نیازمند برنامه ریزی دقیق جراحی برای شناسایی و رسیدگی به هر یک از جنبه های ناهنجاری دارد.

هدف از درمان باید اصلاح بدشکلی (ترمیم خط مفصل و محور مکانیکی)، بهبود عملکرد و کاهش خطر از بین رفتن زودرس مفصل باشد.

روش های جراحی

• اپی فیزیودز (lateral tibia and fibular epiphysiodesis )

اندیکاسیون این روش شامل موارد تغییر شکل خفیف تا متوسط همراه با رشد باقی مانده است. تا 25 درصد ممکن است به دلیل تغییر شکل باقیمانده به استئوتومی اصلاحی نیاز داشته باشند

Xray-epiphysiodesis

• استئوتومی ( proximal tibia/fibula osteotomy ) و اصلاح تدریجی با تثبیت خارجی

در موارد شدیدتر در بالغین اسکلتی

• distal femoral osteotomy or epiphysiodesis

در موارد تغییر شکل واروس دیستال فمور 8 درجه یا بیشتر