ناپایداری مفصل تیبیوفیبولار پروگزیمال
ناپایداری مفصل تیبیوفیبولار پروگزیمال ناپایداری مفصل تیبیوفیبولار پروگزیمال : آسیب مفصل تیبیوفیبولار پروگزیمال (یا فوقانی) چندان شایع نمی باشد، اما در صورت علامت دار شدن می تواند برای بیمار آزار دهنده باشد. مفصل تیبیوفیبولار فوقانی یک مفصل سینوویال بوده که بین سر فیبولا و کوندیل خارجی تیبیا قرار دارد. می گیرد. مفصل تیبیوفیبولار […]
ناپایداری مفصل تیبیوفیبولار پروگزیمال
ناپایداری مفصل تیبیوفیبولار پروگزیمال : آسیب مفصل تیبیوفیبولار پروگزیمال (یا فوقانی) چندان شایع نمی باشد، اما در صورت علامت دار شدن می تواند برای بیمار آزار دهنده باشد.

مفصل تیبیوفیبولار
مفصل تیبیوفیبولار فوقانی یک مفصل سینوویال بوده که بین سر فیبولا و کوندیل خارجی تیبیا قرار دارد. می گیرد. مفصل تیبیوفیبولار پروگزیمال معمولا هنگامی آسیب می بیند که بیمار در حالتی که مچ پایش در وضعیت پلنتار فلکس (plantar flexion) قرار گرفته، بیفتد.

وضعیت پلنتار فکس مچ پا
در این وضعیت فشار از طریق استخوان فیبولا به مفصل تیبیوفیبولار پروگزیمال منتقل شده و منجربه نیمه دررفتگی (subluxation) مفصل می شود. در مواردی مانند تصادفات جاده ای که فشار وارد آمده بسیار زیاد می باشد، امکان دررفتگی کامل مفصل تیبیوفیبولار پروگزیمال نیز وجود دارد.

تصویر چپ: نیمه دررفتگی خلفی و قدامی
تصویر راست: در رفتگی فوقانی

مفصل تیبیوفیبولار پروگزیمال
علائم ناپایداری مفصل تیبیوفیبولار پروگزیمال:
- ناپایداری این مفصل مخصوصا هنگام deep squatting (چمباتمه زدن)
- مشاهده دفورمیتی (بدشکلی) استخوانی در محل خلفی خارجی زانو
- علائم تحریکی در عصب پرونئال مشترک
تشخیص ناپایداری مفصل تیبیوفیبولار پروگزیمال:
تشخیص معمولا به کمک معاینه بالینی انجام می شود. در معاینه موارد آسیب حاد، زانوی بیمار را 90 درجه خم کرده و مانور سابلاکسیشن آنتریولترال مفصل تیبیوفیبولار پروگزیمال انجام می شود.
در موارد آسیب مزمن بیمار در وضعیت اسکات کامل قرار می گیرد، که در صورت ناپایداری مفصل تشخیص گذاشته می شود.

مانور سابلاکسیشن آنتریولترال مفصل تیبیوفیبولار پروگزیمال
ممکن است مفصل تیبیوفیبولار پروگزیمال در برخی بیماران به صورت فیزیولوژیک دچار نیمه در رفتگی باشد. در نتیجه بهتر است که هم اندام آسیب دیده و هم اندام سمت مقابل معینه و با هم مقایسه شوند.
درمان ناپایداری مفصل تیبیوفیبولار پروگزیمال
درمان در موارد آسیب حاد، بی حرکت نگه داشتن مفصل توسط زانوبند در حالت اکستنشن کامل زانو (کاملا صاف) می باشد. استفاده از زانو بند باید تا 3 هفته ادامه پیدا کند.
در موارد مزمن بی حرکت نگه داشتن مفصل کافی نبوده و باید مفصل به کمک جراحی بازسازی شوند.
برای آشنایی با “ حرکات ورزشی قبل از تعویض مفصل زانو “ کلیک کنید.
دکتر مهران سلیمانها:
متخصص ارتوپدی در رشت – فوق تخصص جراحی زانو در رشت
