پارگی ریشه منیسک در افراد میانسال

پارگی ریشه منیسک در افراد میانسال

پارگی ریشه منیسک می تواند منجر به درد قابل توجه زانو، اختلال عملکرد، بی ثباتی زانو شود. در دو گروه افراد احتمال بروز این عارضه وجود دارد.

گروه اول شامل ورزشکاران جوان است که پارگی بر اثر تروما اتفاق می افتد و می تواند شامل آسیب به ACL، PCL و سایر رباط های زانو باشد. در این شرایط معمولاً توصیه می شود همزمان با بازسازی رباط زانو، ترمیم ریشه منیسک نیز انجام شود. عدم ترمیم پارگی ریشه منیسک در این شرایط می تواند منجر به آرتروز زودرس، شکست بازسازی رباط صلیبی و بروز مشکلات بعدی زانو شود.

گروه دوم بیمارانی که ممکن است دچار پارگی ریشه منیسک شوند، معمولاً افراد میانسال (بالای 40 سال) هستند. این عارضه بیشتر در خانمها در سنین 40 تا 60 سال رخ می دهد. میزان بروز آن در افراد دچار اضافه وزن بیشتر است.

پارگی ریشه منیسک به دو نوع تروماتیک و دژنراتیو تقسیم بندی می‌شود و در اکثر موارد در ناحیه شاخ پشتی منیسک رخ می‌دهد. پارگی‌های تروماتیک ریشه منیسک اغلب در منیسک خارجی بروز می کند.

پارگی ریشه منیسک

مکانیسم آسیب پارگی ریشه منیسک در افراد میانسال

به دلیل فغایتهای روزانه و استفاده مداوم از مفصل زانو یا در حین فعالیتهایی مانند بلند کردن اشیا سنگین و ایجاد فشار روی مفصل زانو، بعد از خم نگه داشتن زانو وقتی سعی می کنند زانو را صاف کنند با احساس درد شدید در مدیال زانو همراه است. حتی ممکن است وزن گذاری روی اندام بسیار دردناک باشد.

عواملی مانند چاقی، ضعف عضلانی، آسیب های قدیمی و بیماری هایی مانند آرتروز ریسک پارگی ریشه منیسک را افزایش می دهند.

علائم پارگی ریشه منیسک

علائم پارگی ریشه منیسک ممکن است شامل تورم مختصر، درد، محدودیت حرکتی زانو باشند.

در هنگام معاینه بالینی در هنگام فشار دادن ناحیه، درد شدید در قسمت داخل و خلف زانو حس می شود، که با خم کردن زانو تشدید می شود.

تشخیص پارگی ریشه منیسک

از طریق معاینه بالینی توسط پزشک و تصویربرداری MRI و عکس رنگی

پارگی ریشه منیسک – نمای MRI

روش های درمان پارگی ریشه منیسک در افراد میانسال:

هدف از درمان کاهش درد، بهبود حرکت و پیشگیری از ایجاد مشکلات بیشتر در زانو است.

در صورت عدم درمان مناسب این ضایعه می تواند منجر به اختلال در عملکرد مفصل زانو و پیدایش آرتروز زودرس در قسمت داخلی زانو شود.

در اکثر موارد تزریق کورتیکواستروئید موضعی، فیزیوتراپی موضعی، پرهیز از خم و راست کردن بیش از 90 درجه زانو، تغییر شرایط زندگی و کاهش  وزن، کمک می کنند علائم بعد از 3 تا 6 ماه بهبود قابل توجهی داشته باشند.

در موارد حاد، اندیکاسون های جراحی عبارتند از:

• در افرادی که واروس شدید (پای پرانتزی) دارند
• در افراد زیر 45 سال
• در موارد مقاوم به درمان غیرجراحی که بعد از 3 تا 6 ماه پاسخی به درمان نداده اند

پارگی ریشه منیسک

در افراد با اضافه وزن زیاد و افرادی که مدت زمان طولانی از ایجاد عارضه گذشته باشد درمان جراحی توصیه نمی شود.

دکتر سلیمانها

متخصص ارتوپدی و فوق تخصص جراحی زانو ( mehran soleymanha )
استاد تمام گروه ارتوپدی دانشگاه علوم پزشکی گیلان و عضو انجمن جراحان زانو و آسیب های ورزشی
کلینیک زانوی رشت (rasht knee clinic)