روش های درمان پارگی منيسك

يكی از مشکلات شايع زانو ، پارگی منيسك داخلی می باشد. در این نوع آسیب بيمار از درد ، تورم ، گير كردن وگاهی قفل شدن و خالی كردن زانو رنج می برد.

روش های تشخیصی متعدد این عارضه عبارتند از: آرتروگرافی ، آرتروسکوپی ،  MRI ،  CT اسکن و سونوگرافی که هر یک دقت و هزینه های متفاوت دارند .

از آنجاییکه فقط در یک چهارم خارجی منيسك ها رگ های خونی مناسبی وجود دارد و خونرسانی خوبی دارند ، از این رو پارگی های اين منطقه قابلیت ترميم خوب دارند. ولی متأسفانه بيشتر پارگی های منيسك در مناطقي از آن رخ می دهد كه كم خون بوده و خون رسانی كافی برای ترميم پارگی وجود ندارد .

تغذیه این ناحیه تنها از طریق انتشار مواد از مایع سینوویال می باشد ، همچنین بخش مرکزی منیسک نسبت به بخش خارجی بسیار نازک تر می باشد که این موارد روش های درمانی برای اين نوع پارگی ها را محدود می کنند.

انواع روش های درمانی پارگی منيسك عبارتند از:

• دوختن منيسك

این روش در مواردی كه پارگی در منطقه پرخون رخ داده باشد به کار می رود.

• برداشتن كامل منيسك

برای سال ها درمان انتخابی پارگی های منيسك داخلی برداشتن كامل منيسك بود ، اما نتايج دراز مدت خوبی نداشت و مشخص شد كه علاوه بر نارسائی های عملی ناشی از فقدان منیسک در زانو، برداشتن منیسک منجر به ساييدگي زود هنگام ، ایجاد تغییرات دژنراتیو در زانو و یا استئوآرتريت زانو می شود. از این رو در درمان پارگی های منیسک سعی می شود حتی الامکان منیسک را حفظ و پارگی منیسک را ترمیم و یا کمترین میزان ممکن را از آن برداشت.

• برداشتن قسمتی از منیسک (پارشیال منیسککتومی ، Partial Meniscectomy )

برداشتن قسمتی از منیسک به روش آرتروسكوپی که منيسکكتومی نيمه كامل یا پارشیال منیسککتومی نامیده می شود به عنوان درمان استاندارد پارگی منيسك در ناحيه كم خون محسوب می گردد. در این جراحی بخش پاره شده منيسك تا حدی برداشته می شود که احتمال پارگی دوباره منیسک به حداقل برسد و همچنین تا جای ممکن تلاش می شود بخش سالم منیسک حفظ شود تا قابلیت جذب نیروی منیسک باقی بماند.

شکل زیر مراحل انجام پارشیال منیسککتومی را نشان می دهد.

با وجود اين كه بيش از 90 % بيماران پس از عمل منيسكتومی نيمه كامل به فعاليت های عادی خود برمی گردند ، ولی خطر استئوآرتريت در زانوی منيسکكتومی شده ، بيش از زانوی سالم خواهد بود ولی روند آن به مراتب كمتر از زانويی است كه منيسك آن به طور كامل برداشته شده باشد.

• برداشتن كامل منيسك پاره و جايگزينی با پيوند منيسك

این روش هنوز به عنوان يك روش درماني رايج نمی باشد و در موارد خاصی انجام می شود