پارگی های منیسک در افراد جوان

پارگی های منیسک در افراد جوان معمولا در افرادی اتفاق می افتد که دچار ناپایداری های زانو (مثل پارگی رباط) و یا ضعف عضلات اطراف زانو هستند.   مکانیسم آسیب : اکثر (80٪ تا 90٪) آسیب های منیسک در افراد جوان در حین فعالیت های ورزشی رخ می دهد و مکانیسم آسیب عبارت است از […]

آنچه در این مقاله می خوانید

    پارگی های منیسک در افراد جوان معمولا در افرادی اتفاق می افتد که دچار ناپایداری های زانو (مثل پارگی رباط) و یا ضعف عضلات اطراف زانو هستند.

     

    مکانیسم آسیب :

    اکثر (80٪ تا 90٪) آسیب های منیسک در افراد جوان در حین فعالیت های ورزشی رخ می دهد و مکانیسم آسیب عبارت است از چرخش ناگهانی روی زانوی خم شده در حین پرش و یا چرخش در فعالیت‌های ورزشی مانند فوتبال ، بسکتبال، اسکی یا کشتی. این وضعیت باعث گیر افتادن منیسک ها و پارگی آنها می شود.

    برخی موارد پارگی های منیسک در افراد جوان همراه با سایر آسیب‌های حاد مانند پارگی رباط صلیبی قدامی (ACL)، آسیب غضروفی، و شکستگی تیبیا است.

     

    علائم:

    چنانچه فرد دچار پارگی جزئی منیسک شده باشد ممکن است فقط درد و تورم خفیفی داشته باشد که پس از 2 یا 3 هفته از بین می رود.

    پارگی متوسط تا شدید منیسک ممکن است این علائم را ایجاد کند:

    • صدای پاپ در زانو هنگام ایجاد پارگی
    • درد در مرکز یا کنار زانو ( این درد معمولا هنگام چرخش زانو یا چمباتمه زدن تشدید می شود )
    • احساس درد روی سطح مفصلی زانو حین فعالیت ها ی ورزشی
    • تورم بدنبال ضربه :در پارگی های محیطی و در جوان ها

     

    روش های تشخیص:

    • معاینه بالینی توسط پزشک

     

    • انجام MRI (روش استاندارد غیر تهاجمی برای تشخیص ضایعات منیسک)

    درمان:

    پارگی یا نقص منیسک می تواند زانو را مستعد ایجاد استئوآرتریت زودرس و پیشرونده (OA) کند، از این رو لازم است درمان به موقع و مناسب صورت گیرد. تشخیص و انتخاب روش درمانی پارگی منیسک به سن بیمار و ویژگی های پارگی بستگی دارد که شامل اندازه، محل آناتومیک و آسیب های همراه می باشد.

    • چنانچه پارگی های منیسک در افراد جوان به صورت منفرد باشند و منجر به علائم مکانیکی مانند قفل شدگی و گیر کردن زانو نشده باشند، معمولا در مان های غیر جراحی شامل درمان دارویی و فیزیوتراپی در بهبود درد این افراد موثر است.

    درمان جراحی و ترمیم پارگی منیسک در افراد با هدف پیشگیری از ایجاد آرتروز در آینده انجام می شود. اندیکاسیون های  درمان جراحی در این موارد عبارتند از:

    • چنانچه علایم پایدار بماند و با انجام درمانهای غیر جراحی رفع نگردد
    • در افرادی که دچار علایم شدید و خاص مثل قفل شدن زانو و یا خالی شدن زانو هستند
    • پارگی های منیسک همراه با پارگی رباط صلیبی و ناپایداری زانو معمولا نیاز به اقدام جراحی دارند.

    همچنین باید توجه ویژه ای به منیسک های دیسکوئید و پارگی های مربوط به آن در جوانان شود زیرا نیاز به برنامه مدیریت درمانی خاصی دارند.